Zomaar een doordeweekse dag. Bowls kijken met opa. Omdat het kan.

Het woord 'home' roept veel associaties op. Zo zou ik het kunnen hebben over die keer dat ik op tv een uitzending van het klokhuis over judo had gezien. "Don't try this at home", zou er onder hebben gestaan. Ik had het niet gezien of ik wilde het niet zien, met als gevolg dat, nadat ik het had geprobeerd na te doen, 's nachts om de zoveel uur moest worden wakker gemaakt om mijn naam en mijn geboortedatum op te dreunen.

Zo zou ik het ook kunnen hebben over het Elvis Costello concert in 013, waar ik bijna van mijn stokje ging. Al toen Elvis zijn eerste nummer "Home is anywhere you hang your head" inzette, voelde ik me niet fris. Het was stikheet, ik had te weinig gedronken en liep aan één stuk door te gapen. Nog net op tijd, voordat het helemaal zwart voor mijn ogen werd, kon ik me naar de uitgang manoeuvreren om, nadat ik een plens water in mijn gezicht had gegooid, de rest van het concert maar aan de zijkant van de zaal mee te maken.

Deze 'home'heeft hier echter helemaal niks mee te maken. Deze 'home'hoort de associatie op te roepen van een welkom. Eigenlijk hoort hier een mooi verhaaltje over wat je waar allemaal kan vinden enzo. Dat ben ik niet van plan. Ik schat de gemiddelde bezoeker van mijn site toch wel op een IQ waarop je snapt dat het kopje 'korte stukjes' de korte stukjes bevat en de kop 'langere stukjes' de langere stukjes. Ik hoop dat u mijn vertrouwen niet zult beschamen.

Doe uw best, bezoeker!